گزنده در جمعه!

تاريخ نويسان در وقايع سده چهاردهم (شمسي) يا پانزدهم (قمري) از هجرت نبوي از احوالات خطه خراسان ايراني چنين نبشته اند:

. . .  شخصي در مشهدالرضا در روز آدينه اول از ماه محرم سال 1438 يا 1395 در برابر نمازجمعه گذاران، سخناني آتشين بر زبان راند و بر طبل اختلاف علماي شيعه و اختلاف شيعيان راستين بسيار کوبيد! گويا اداره سجلّي آن زمان نام وي را احمد و شهرتش را علم الهدي ثبت کرده بود!. . . . 

اين حقير پس از کند و کاو و جست و جو، گزيده هايي از اين سخنان گزنده را بازنوبسي کردم:

««مراجع عاليقدر تقليد، قمه زني را حرام کرده اند، زيرا وهن به دين است و اين مسائل مربوط به شيعه انگليسي است. قمه زدن به نام امام حسين(ع) با سر بريدن داعش يکي است و هر دوي اينها يکي است. سال گذشته شنيدم در عتبه سيدالشهدا عده اي قمه زده اند. گفتم 50 کيلومتري کربلا، تکفيري ها بچه شيعه را سر مي برند تا اين بقعه و بارگاه را نابود کنند؛ بجاي اينکه جلوي اين تکفيري ها را بگيريد، خودتان را قمه مي زنيد؟!»»

اين واقعه تاريخي را به طنز و شوخي چنين تفسير کرده ام:

گويا برخي هنوز آتش پرستند!

تا آرامش اين ملت و مملکت را به هر شيوه اي به آتش کشند: 

- گاهي با آتش زدن سفارت عربستان!

- گاهي با آتش زدن برجام!

- گاهي با دميدن آتش اختلاف!

گويا بزرگتري ندارند اين کودکان که چنين با آتش بازي مي کنند!

القصه به پايان رسيد اين حکايت و شکايت!