واي حسين حسينم

واي حسين حسينم 

«سوي خيـمه برگـرد خواهر حزيـنم»

آخريـن سفـارش بـوده از حسيـنم

درب خيمـه بسـتم گريـه ها نمـودم

ناگـهـان شنـيـدم نـالـة حسيـنم

سوي او دويـدم جـان به لب رسيدم

زيـر چکمـه ديـدم سيـنة حسيـنم

واي حسين حسينم

واي حسين حسينم

دشمنش چو کوهي روي پيکرش بـود

در نيـامد از او يک نـفـس حسيـنم

دست و پا چو مي زد تا نفـس بگيـرد

دشمنش مي فشرده سينـة حسيـنم

هر نفس که ميـزد خون فـواره مي شد

دست و رويِ خونيـن دشمنِ حسينم

بـرقِ تيـغِ دشمن شـد فُـرو به قلـبم

دست او بديدم از محاسـن حسينم

واي حسين حسينم

واي حسين حسينم

ناگهان بديدم چـانه اش عقـب شد

يا نفـس گرفت او يا سرش جـدا شد

لرزه بر زميـن شد تا که نيـزه رو شد

روي من سيه شد سر به نيـزه او شد

خـاک عالميـن را بر سـر بشـر شد

خاک و خون و حنجر عالمي دگر شد

واي حسين حسينم

واي حسين حسينم

تار و تيـره گشته ديـده هاي تشنـه

هـر طـرف نظـاره قبـلـه را نـديـده

ديده هاي خسته رو به سـوي خيـمه

با اشـاره تکـبير آه و نـالـه کـرده

با گلـو بريده حمد و سـوره خوانـده

از فراز زين شد آن رکـوع و سجـده

او قنوت خود را زير چکمـه خوانـده

آن سـلام او را خنـجـري شـنيـده

تـا قـيـام آخـر نيـزه هـا خـريـده

هـمـرهِ اسيـران ديـده اش دويـده

واي حسين حسينم

واي حسين حسينم

بحر متدارک متقارب مثمن(فاعل فعولن×2)

سروده: غلام (دکترسيدمهدي موحد ابطحي)